بقعه در سال 1357 هـ.ش بازسازی شده و شامل اتاقی به ابعاد 13 × 20 متر است که درب آن از جانب جنوب، مقابل آموزشگاه حاج شیخ احمد آیة‌اللهی باز می­شود. اصل بنا از خشت و گل است و در تعمیرات سی سال قبل از آجر و سیمان استفاده شد و دارای چهار صفّه بزرگ می­باشد که گنبد بقعه بر آن تعبیه شده است. قطر گنبد پنج متر و ارتفاع آن بیش از شش متر است که با رنگ سبز نقّاشی شده است. این گنبد از داخل عرقچینی و از خارج مدور است.

تصویری از ضریح بقعة سید کهنو

در میان چهار صفّه بنا، صورت چهار قبر که به اندازة شصت سانتی متر از کف بقعه پایین‌تر است قرار دارد و دور آن را ضریح آلومینیومی به ابعاد 2× 5/3 متر محافظت می­کند. در شرق بقعه، صحن کوچکی به مساحت سیصد متر قرار دارد که دربی از آن به داخل بقعه باز می‌شود. چهار حجره جهت استراحت زوّار در شمال صحن تعبیه شده است. متأسّفانه از اسامی مدفونان در بقعه اطّلاع دقیقی حاصل نشد، جز اینکه اهالی آنان را از سادات عریضی شهر یزد می‌دانند. ختم هزار صلوات در این بقعه بین نسوان از شهرت زیادی برخوردار است.

 

[1]- یادگارهای یزد 2: 6، دانشنامه مشاهیر یزد 1: 793.